DE VERBINDENDE KRACHT VAN ELKAAR HELPEN
Francisca komt oorspronkelijk uit de Dominicaanse Republiek, maar woont al meer dan twintig jaar in
Curaçao. Ze heeft twee kinderen en inmiddels zeven kleinkinderen.
Francisca heeft een drukke baan en een vol sociaal leven. Ze werkt als schoonmaakster en is daarnaast
betrokken bij evenementen waar ze bijvoorbeeld schoonmaakploegen coördineert. Haar inzet wordt over
het algemeen erg gewaardeerd door collega’s en buurtbewoners, want Francisca weet organisatorisch de
kar te trekken en tegelijkertijd persoonlijke betrokkenheid te tonen.
Voor Francisca is Curaçao niet alleen haar thuis, maar ook de plek waar ze zich volledig inzet voor de
gemeenschap. Ze is een steunpunt voor de buurt en een belangrijke schakel voor migranten, vooral voor
Spaanstaligen die op Curaçao een leven willen opbouwen. Francisca heeft een groot netwerk op het eiland
en weet mensen te verwijzen. Ze helpt hen met het regelen van documenten, papierwerk, praktische zaken
en zorgt ervoor dat ze zich welkom voelen. Francisca deelt bijvoorbeeld kleding uit en helpt bij medische
afspraken. “Ik zorg dat mensen zich gezien en geholpen voelen,” vertelt ze. Ook ouderen in de buurt
profiteren van haar betrokkenheid; zo neemt ze bijvoorbeeld wel eens boodschappen voor hen mee.
Francisca ervaart het leven op Curaçao als goed en deelt dit graag met de mensen om haar heen en in het
bijzonder met de nieuwkomers op eiland. Voor haar is verbinding niet iets abstracts; het is zichtbaar in haar
dagelijkse inzet, haar netwerk en de manier waarop ze anderen betrekt bij het gemeenschapsleven.
Francisca houdt van drukte en gezelligheid. Bij bijvoorbeeld carnaval en buurtactiviteiten is ze betrokken en
helpt waar nodig. Ze zorgt dat alles soepel verloopt en steekt zelf ook de handen uit de mouwen. Francisca
is een temperamentvolle vrouw met veel energie, wat aanstekelijk werkt en ervoor zorgt dat ze in
samenwerking veel voor elkaar krijgt.
Francisca is positief ingesteld en spreekt met lof over het eiland. Ze waardeert het leven wat ze heeft
opgebouwd op Curaçao. Als ze wordt gevraagd om mindere punten van het eiland te noemen, laat ze zich
niet gemakkelijk ontlokken tot een kritische noot. Uiteindelijk noemt ze de grote aantallen zwerfhonden in
de buurt als een probleem dat volgens haar onvoldoende wordt aangepakt. Francisca blijft de overlast
melden en hoopt met behulp van haar netwerk op verbetering, maar helaas wordt dit nog niet aangepakt.
Francisca laat zien dat echte verbinding karakter vraagt. Het vraagt toewijding, energie en de bereidheid
om samen te werken. Haar leven en werk zijn een voorbeeld van hoe sociale cohesie begint met aandacht
voor elkaar: het ondersteunen en verbinden van mensen die dit het hardst nodig hebben.
