Interview Christine Krolis

Interview Christine Krolis

HOE KUNST ZORGT VOOR VERBINDING

Tussen de monumentale panden en kleurrijke muurschilderingen van Otrobanda woont en werkt Christine
Krolis. Al van jongs af aan droomde Christine ervan om in een monument te wonen. Die droom werd
werkelijkheid: sinds bijna drie jaar woont ze in een monument in Otrobanda. De wijk, met haar
geschiedenis, cultuur en creativiteit, inspireert haar voortdurend om te schrijven. Christine is namelijk naast
moeder en docent ook een getalenteerde schrijver.

Hoewel ze zichzelf nog relatief nieuw noemt in de wijk, voelt Christine zich sterk verbonden met Otrobanda.
“Als er iets creatiefs is, doe ik mee. Dat is mijn manier om deel uit te maken van de wijk.” Voor een van haar
gedichten werd ze genomineerd bij het Talentenfestival. Christine werkt momenteel aan een nieuwe roman
voor tieners. Ook schrijft ze poëzie, onder andere over maatschappelijke thema’s. Haar eigen kinderen doen
ook mee aan activiteiten in de wijk, bijvoorbeeld foto’s maken en gedichten schrijven. “Ze leren bij
dergelijke projecten niet alleen over kunst, maar ook over hun eigen geschiedenis en buurt. Dat geeft trots.”

Diezelfde creatieve benadering zie je terug in haar werk als docent. Christine studeerde theologie en geeft
zowel godsdienst als de vakken culturele en artistieke vorming en (mini-)ondernemen. Ze laat de jongeren
niet enkel teksten bestuderen, maar gelooft in de kracht van kunst als middel om hen te laten nadenken
over onderwerpen. Ze laat de leerlingen teksten en gedichten schrijven en films en kunstwerken maken. “Ik
laat de leerlingen de inhoud van de lesstof op creatieve wijze vertalen naar deze tijd en hun
belevingswereld,” legt Christine uit. “Zo ontstaan kunstwerken die persoonlijke verhalen, cultuur en
identiteit samenbrengen. Juist door kunst durven leerlingen zich te laten zien.” De leerlingen moeten soms
wennen aan de vernieuwende manier van lesgeven, maar ze worden vaak toch enthousiast gedurende het
project.

Christine merkt dat leerlingen die moeite hebben met leren, en onzekere leerlingen, bij de lessen
opbloeien. “Ik probeer ze te laten ervaren dat ze hun talent mogen ontdekken en laten zien in de les.” “Op
het vmbo heerst vaak het idee dat makkelijk leren belangrijk is, en wordt het talent van bijvoorbeeld creatief
zijn of met je handen kunnen werken niet als positief gezien.” Christine wil de leerlingen laten ervaren dat
iedereen iets heeft om trots op te zijn. Ze benadrukt: “Iedereen heeft iets te bieden aan de maatschappij.”

Christine gunt de jeugd wat ze zelf heeft ervaren: een (creatieve) uitingsvorm vinden. “We moeten
investeren in de jeugd, al vanaf de peuterleeftijd, in het ontdekken van talenten, zowel in het leren als in de
eigen creativiteit.” Christine gelooft dat investeren in jeugd en onderwijs de ontwikkeling van Curaçao in het
algemeen, en de sociale cohesie in het bijzonder, kan stimuleren. “Via gedichten, films en muziek kunnen
we ons op een mooie manier naar elkaar uiten, bewustzijn creëren en meer verbinden.”